Simsalurinn 2018

Fyrir flutninga í nýja vinnustofu og þegar ég fór í gegnum dótið mitt fann ég litla mynd þar sem ég hafði ristað í blauta málningu teikningu af konu krjúpnandi á fjórum fótum. Hún sló mig sérstaklega þennan tíma, því þetta var akkúrat staða konunnar. Nú vinn ég með þessa stöðu og leik mér með formið í ýmsum útgáfum.Konurnar á sýningunni segja sögu þúsunda ára ófrelsis og bælingar frá kynslóð til kynslóðar. Verkin eru unnin með akrýl á striga, auk dúkristuþrykkja með lifandi línu sem minnir á fornar hellamyndir og vísar bæði til þess hversu langt aftur kúgun nær og hversu úrelt hugmyndafræði mismununar karls og konu er. Konurnunum er raðað hvor á eftir annarri, eins og hjörð rekin til slátrunar, þær snúa bökum saman og hvor að annarri.

 

Before moving into a new studio and going through my materials, I found a small work where I had scratched a drawing of a woman crouching on all fours into wet paint. It struck me especially this time, as it captured precisely the position of women. I am now working with this posture and exploring the form in various iterations.The women in the exhibition tell the story of millennia of oppression and suppression, passed down from generation to generation. The works are created with acrylic on canvas, alongside silkscreen prints with lively lines reminiscent of ancient cave paintings, reflecting both how far back oppression reaches and how outdated the ideology of male-female discrimination is. The women are arranged one after another, like a herd driven to slaughter; they face each other, yet also turn their backs in unison.