Anna Gunnlaugsdóttir og Hjörleifur Halldórsson. Grafíksalurinn 2025

 

Við höfum bæði upplifað kulnun – þessi sýning er úrvinnsla þeirrar reynslu. Kulnun er oft hljótt ferli sem læðist að og lætur lítið yfir sér. Í verkunum leitumst við við að fanga veruleika kulnunar og varpa ljósi á þögnina, dofann og sjálfsafmáun sem henni fylgir.

​

We have both experienced burnout – this exhibition is a response to that reality. Burnout often creeps in quietly and goes unnoticed. In the works we seek to capture the reality of burnout and to shed light on the silence, numbness and self-destruction it leaves behind

​​

Mín verk á sýningunni / My works in the exhibition

 

Þó að hugtökin kulnun og kúgun virðast ólík við fyrstu sýn eiga þau sameiginlegan kjarna, kerfisbundið ofbeldi gegn lífi og sjálfi, þar sem þögn, vanmáttur og afmáun eru ráðandi. Í verkunum mætast tvær tegundir þagnar. Þögnin sem bítur sig inn í líkama og sál þeirra sem brenna út og þögnin sem umvefur kúgun og þjóðarmorð. Að baki verkanna er undirliggjandi spurning. Hvenær verður þögnin sjúkdómur og hvenær verður þögnin samsekt?

 

Though burnout and oppression may seem unrelated at first glance, they share a common core: systemic violence against life and self, where silence, powerlessness, and erasure prevail. In these works, two forms of silence meet—one that sinks into the body and soul of those who burn out, and one that envelops oppression and genocide. Beneath the works lies an underlying question. When does silence become illness, and when does it become guilt?